என் மேல் விழுந்த மழைத் துளியே இத்தனை நாளாய் எங்கிருந்தாய்
இன்று எழுதிய என் கவியே இத்தனை நாளாய் எங்கிருந்தாய்

என்னை எழுப்பிய பூங்காற்றே இத்தனை நாளாய் எங்கிருந்தாய்
என்னை மயக்கிய மெல்லிசையே இத்தனை நாளாய் எங்கிருந்தாய்
உடம்பில் உறைகின்ற ஓருயிர் போல் உனக்குள் தானே நான் இருந்தேன்

மண்ணைத் திறந்தால் நீரிருக்கும் என் மனதைத் திறந்தால் நீயிருப்பாய்
ஒலியைத் திறந்தால் இசை இருக்கும் என் உயிரைத் திறந்தால் நீயிருப்பாய்
வானம் திறந்தால் மழை இருக்கும் என் வயதைத் திறந்தால் நீயிருப்பாய்
இரவைத் திறந்தால் பகல் இருக்கும் என் இமையைத் திறந்தால் நீயிருப்பாய்

மண்ணும் விண்ணும் உரசுகையில் என்ன பாஷை பேசிடுமோ
அலையும் கடலும் உரசுகையில் பேசும் பாஷை பேசிடுமோ
காற்றும் மலையும் உரசுகையில் என்ன பாஷை பேசிடுமோ
பார்வை ரெண்டும் பேசிக்கொண்டால் பாஷை ஊமை ஆய்விடுமோ


இலையும் மலரும் உரசுகையில் என்ன பாஷை பேசிடுமோ
அலையும் கரையும் உரசுகையில் பேசும் பாஷை பேசிடுமோ
மண்ணும் விண்ணும் உரசுகையில் என்ன பாஷை பேசிடுமோ
பார்வை ரெண்டும் பேசிக் கொண்டால் பாஷை ஊமையாய்விடுமோ

படம் : மே மாதம்
இசை : ரஹ்மான்
வரிகள் : வைரமுத்து

Save Page As PDF

REALLY A VERY NICE MAIL SHOULD READ IF YOU HAVE MILD HEART YOU WILL DEFINITELY ENJOY THIS MAIL…..

It’s another morning..

….. Again I have to go to office.

Ohh, this is me… I shouted having a glance on my snap in today’s news
paper.

But what the HELL it is doing in the death column??

Strange…

One sec… Let me think, last night when I was going to bed I had a severe
pain in my chest, but I don’t remember anything after that, I think I had a
sound sleep.

Its morning now, ohh….. It’s already 10:00 AM, where is my coffee?

I will be late for office and my boss will get a chance to irritate me.

Where is everyone…??? I screamed.

“I think there is a crowed outside my room, let me check.” I said to
myself.

So many people….. Not all of them crying…

But why some of them crying…

WHAT IS THIS??? I m laying there on the floor…

“I AM HERE” … I shouted!!! No one listen.

“LOOK I AM NOT DEAD” … I screamed once again!!! No one is interested in me.

They all were looking me on the bed.

I went back to my bed room.

“Am I dead??” I asked myself.

Where is my wife, my children, my mom-DAD, my friends?

I found them in the next room, all of them were crying… still trying to
console each other.

My wife was crying… she was really looking sad.

My little kid was not sure what happened, but he was crying just coz his
mom was sad.

How can I go without saying my kid that I really love him, I really do care
of him. ??

How can I go without saying my wife that she is really most beautiful and
most caring wife in this world..??

How can I go without saying my parents that I m … just because of u ??

How can I go without telling my friends that without them perhaps I have
done most of the wrong things in my life… thanks for being there always
when I need them… and sorry for not being there when they really need me..

I can see a person standing in the corner and trying to hide his tears…

Ohh… he was once my best friend, but a small misunderstanding made us part,
and we both have strong enough ego to keep us disconnect.

I went there.. And offered him my hand, “Dear friend… I just want to say
sorry for everything, we r still best friend, please forgive me.”

No response from other side, what the hell?? He is still preserving his
ego, I am saying sorry… even then!!!

I really don’t care for such people.

But one sec…. it seems he is not able to see me!!!! He did not see my
extended hand.

My goodness… AM I REALLY DEAD???

I just sat down near ME; I was also feeling like crying…

“OHH ALMIGHTY!!!! PLEASE JUST GIVE ME FEW MORE DAYS…”

I just wasn’t to make my wife, my parents; my friends realize that how much
I love them.

My wife entered in the room, she looks beautiful.

“YOU R BEAUTIFUL” I shouted.

She didn’t hear my words, in fact she never heard these words coz I never
said this to her.

“GOD!!!!” I screamed… a little more time plzzzzzzzzzzzzzz..

I cried…

One more chance please… to hug my child, to make my mom smile just once, to
feel my dad proud on me at least for a moment, to say sorry to my friends
for everything I have not given to them, and thanks for still being in my
life….

Then I looked up and cried!!!!

I shouted….

“GOD!!!! ONE MORE CHANCE PLEASE!!!!”

“You shouted in your sleep,” said my wife as she gently woke me up. “Did
you have a nightmare?”

I was sleeping….

Ohh that was just a dream….

My wife was there… she can hear me…

This is the happiest moment of my life…

I hugged her and whispered…. “U R THE MOST BEAUTIFUL AND CARING WIFE IN
THIS UNIVERSE…. I REALLY LOVE U DEAR”

I can’t understand the reason of the smile on her face with some tears in
her eyes, still I m happy…. J

“THANK YOU GOD FOR THIS SECOND? CHANCE.”

SO, Now it’s not late.. forget Ur Egos, Past… and Xpress Ur love to others…
Be friendly… Keep smiling… for ever…

This is story of two Lovers, who finally got married, The girl was very sentimental and the guy was romantic, but on the walk of life, problems, clashes, profession came into their life. She yearn for romantic moments, time makes her husband different; his lack of sensitivity, and the inability of bringing romantic moments into their marriage has disheartened her about LOVE.

One day, she finally decided that “I wanted a divorce”. “Why?” he asked.

“I am tired.” she answered.

He kept silent the whole night, seemingly in deep thought. Finally he asked “What can I do to change your mind?”

Looking into his eyes she said “Answer my question. If you can convince my heart, I will change my mind.

Let’s say, I want a flower located on the face of a mountain cliff, we both are sure that picking the flower will cause your death. Will you do it for me?”

He said: ” I will give you your answer tomorrow….”

She woke up the morning, find him gone, and saw a piece of paper on my bed, which goes….

My dear, “I would not pick that flower for you, the reasons are…..

“When you use the computer you always mess up the Software, and you cry in front of the screen. I have to save my fingers so that I can help to restore the programs.

You always leave the house keys behind, thus I have to save my legs to rush home to open the door for you.

You love traveling but always lose your way in a new city. I have to save my eyes to show you the way.

You like to stay indoors, and I worry that you will be infected by infantile autism. I have to save my mouth to tell you jokes and stories to cure your boredom.

You always stare at the computer, and that will do nothing good for your eyes. I have to save my eyes so that when we grow old, I can help to clip your nails and help to remove those annoying white hairs. So I can also hold your hand while strolling down the beach, as you enjoy the sunshine and the beautiful sand…and tell you the colour of flowers, just like the colour of the glow on your young face…

Thus, my dear, unless I am sure that there is someone who loves you more than I do… I could not pick that flower yet, and die … “

Her tears fell on the letter, and blurred the ink of his handwriting… And as she continue on reading… “Now, that you have finished reading my answer, and if you are satisfied, please open the front door for I am standing outside bringing your favorite bread and fresh milk…

She rushed to pull open the door, and saw his anxious face, clutching tightly with his hands, the milk bottle and loaf of bread….Now she is very sure that no one will ever love her as much as he does, and she have decided to leave the flower alone…

That’s LIFE, and LOVE. When one is surrounded by love, the feeling of excitement fades away, and one tends to ignore the true love that lies in between the peace and dullness.

Love shows up in all forms; even in very small and cheeky forms. It has never been a model. It could be the dullest and most boring form…

Flowers, and romantic moments are only used and appear on the surface of the relationship. Under all this, the pillar of true love stands.

- Courtesy : Paddy

Monica married Nick this day. At the end of the wedding party, Monica’s mother gave her a newly opened bank saving passbook with $1000 deposit amount.

Mother: ‘Monica, take this passbook. Keep it as a record of your marriage life. When there’s something happy and memorable happened in your new life, put some money in. Write down what it’s about next to the line. The more memorable the event is, the more money you can put in. I’ve done the first one for you today. Do the others with Nick.

When you look back after years, you can know how much happiness you’ve had.’
Monica shared this with Nick when getting home. They both thought it was a great idea and were anxious to know when the second deposit can be made. This was what they did after certain time:

* 7 Feb: $100, first birthday celebration for Nick after marriage
* 1 Mar: $300, salary raise for Monica
* 20 Mar: $200, vacation trip to Bali
* 15 Apr: $2000, Monica got pregnant
* 1 Jun: $1000, Nick got promoted
* ….. And so on…

However, after years, they started fighting and arguing for trivial things. They didn’t talk much. They regretted that they had married the nastiest people in the world…. No more love…Kind of typical nowadays, huh?

One day Monica talked to her Mother: ‘Mom, we can’t stand it anymore. We agree to divorce. I can’t imagine how I decided to marry this guy!!!”
Mother: ‘Sure, girl, that’s no big deal. Just do whatever you want if you really can’t stand it. But before that, do one thing first.

Remember the saving passbook I gave you on your wedding day? Take out all money and spend it first. You shouldn’t keep any record of such a poor marriage.’
Monica thought it was true. So she went to the bank, waiting at the queue and planning to cancel the account. While she was waiting, she took a look at the passbook record. She looked, and looked, and looked. Then the memory of all the previous joy and happiness just came up her mind. Her eyes were then filled with tea$ She left and went home.

When she was home, she handed the passbook to Nick, asked him to spend the money before getting divorce.

The next day, Nick gave the passbook back to Monica. She found a new deposit of $5000. And a line next to the record: ‘This is the day I notice how much I’ve loved you thru out all these yea$ How much happiness you’ve brought me.’

They hugged and cried, putting the passbook back to the safe. Do you know how much money they had saved when they retired? I did not ask. I believe the money did not matter any more after they had gone thru all the good years in their life.

“When you fall in any way, don’t see the place where you fell instead see the place from where you slipped. Life is about correcting mistakes.”

Courtesy : Paddy

தேவதையைக் கண்டேன் காதலில் விழுந்தேன்
என் உயிருடன் கலந்துவிட்டாள்.
நெஞ்சுக்குள் நுழைந்தாள் மூச்சினில் நிறைந்தாள்
என் முகவரி மாற்றி வைத்தாள்.

ஒரு வண்ணத்துப்பூச்சி எந்தன் வழி தேடி வந்தது
அதன் வண்ணங்கள் மட்டும் இன்று விரலோடு உள்ளது.
தீக்குள்ளே விரல் வைத்தேன் தனித்தீவில் கடை வைத்தேன்
மணல் வீடு கட்டி வைத்தேன்.

விழி ஓரமாய் ஒரு நீர்த்துளி வழியுதே என் காதலி
அதன் ஆழங்கள் நீ உணர்ந்தால் போதும் போதும் போதும்
அழியாமலே ஒரு ஞாபகம் அலைபாயுதே என்ன காரணம்
அருகாமையில் உன் வாசம் வீசினால் சுவாசம் சூடேறிடும்
கல்லறை மேலே பூக்கும் பூக்கள் கூந்தலைப் போய்த்தான் சேராது
எத்தனை காதல் எத்தனை ஆசை தடுமாறுதே தடம் மாறுதே
அடி பூமி கனவில் உடைந்து போகுதே

தோழியே ஒரு நேரத்தில் தோளிலே நீ சாய்கையில்
பாவியாய் மனம் பாழாய்ப் போகும் போகும் போகும்
சோழியாய் என்னை சுழற்றினாய் சூழ்நிலை திசை மாற்றினாய்
கானலாய் ஒரு காதல் கண்டேன் கண்ணை குருடாக்கினாய்
காற்றினில் கிழியும் இலைகளுக்கெல்லாம் காற்றிடம் கோபம் கிடையாது
உன்னிடம் கோபம் இங்கு நான் கொண்டால் எங்கு போவது என்ன ஆவது
என் வாழ்வும் தாழ்வும் உன்னைச் சேர்வது.

Movie : காதல் கொண்டேன்
Music : யுவன் ஷங்கர் ராஜா
Singer : ஹரிஷ் ராகவேந்தர்

Nice way to look at life. Key Message: Every Individual has a different purpose. Never compare with the other person…… you are always differ from others….

I quit my job, my relationship, my spirituality… I wanted to quit my life. I went to the woods to have one last talk with God. “God”, I said. “Can you give me one good reason not to quit?” His answer surprised me… “Look around”, He said. “Do you see the fern and the bamboo?” “Yes”, I replied. “When I planted the fern and the bamboo seeds, I took very good care of them. I gave them light. I gave them water. The fern quickly grew from the earth. Its brilliant green covered the floor. Yet nothing came from the bamboo seed. But I did not quit on the bamboo. In the second year the Fern grew more vibrant and plentiful. And again, nothing came from the bamboo seed. But I did not quit on the bamboo. He said. “In year three there was still nothing from the bamboo seed. But I would not quit.

In year four, again, there was nothing from the bamboo see. I would not quit.” He said. “Then in the fifth year a tiny sprout emerged from the earth. Compared to the fern it was seemingly small and insignificant…But just 6 months later the bamboo rose to over 100 feet tall. It had spent the five years growing roots. Those roots made it strong and gave it what it needed to survive.

I would not give any of my creations a challenge it could not handle.” He said to me. “Did you know, my child, that all this time you have been struggling, you have actually been growing roots” “I would not quit on the bamboo. I will never quit on you.”

“Don’t compare yourself to others.” He said. “The bamboo had a different Purpose than the fern. Yet they both make the forest beautiful.” “Your time will come”, God said to me. “You will rise high” “How high should I rise” I asked. “How high will the bamboo rise” He asked in return. “As high as it can” I questioned. “Yes.” He said, “Give me glory by rising as high as you can.” I left the forest and bring back this story. I hope these words can help you see that God will never give up on you. Never Give up..

Prayer is not an option but an opportunity.
Don’t tell the Lord how big the problem is,
tell the problem how Great the Lord is!
Heavens door open this morning, God asked me… My CHILD…
what can I do for you?” and I said “Daddy please protect and bless the one reading this message.
God smiled and answered … ” request granted …………

- Courtesy : Paddy

அப்படி என்னதான் வேலை பார்ப்பீங்க ?”

நியாயமான ஒரு கேள்வி

“ஏம்பா இந்த கம்ப்யூட்டர் படிச்சவங்க எல்லாம் நிறைய சம்பளம்
வாங்கிட்டு, பந்தா பண்ணிட்டு ஒரு தினுசாவே அலையுறீங்களே? அப்படி என்னதான் வேலை பார்ப்பீங்க ?” –

நியாயமான ஒரு கேள்வியை கேட்டார் எனது அப்பா.

நானும் விவரிக்க ஆரம்பிதேன்.

“வெள்ளைகாரனுக்கு எல்லா வேலையும் சீக்கிரமா முடியனும்.
அதே மாதிரி எல்லா வேலையும் அவனோட வீட்டுல
இருந்தே செய்யணும்.
இதுக்காக எவ்வளவு பணம் வேணுமானாலும் செலவு செய்ய
தயாரா இருக்கான்.”

“அது சரி பல்லு இருக்குறவன் பக்கோடா சாப்பிடுறான்”.

“இந்த மாதிரி அமெரிக்கால்-ல, இங்கிலாந்து-ல இருக்குற Bank,
இல்ல எதாவது கம்பெனி, “நான் செலவு செய்ய தயாரா இருக்கேன்.
எனக்கு இத செய்து கொடுங்க கேப்பாங்க.
இவங்கள நாங்க “Client”னு சொல்லுவோம்.

“சரி”

இந்த மாதிரி Client-அ மோப்பம் பிடிக்குறதுக்காகவே எங்க
பங்காளிக கொஞ்ச பேர அந்த அந்த ஊருல உக்கார வச்சி இருப்போம். இவங்க பேரு “Sales Consultants, Pre-Sales Consultants….”.

இவங்க போய் Client கிட்ட பேச்சுவார்த்தை நடத்துவாங்க.

காசு கொடுகுறவன் சும்மாவா கொடுப்பான்?

ஆயிரத்தெட்டு கேள்வி கேப்பான். உங்களால இத பண்ண முடியுமா?

அத பண்ண முடியுமான்னு அவங்க கேக்குற எல்லாம் கேள்விக்கும், “முடியும்”னு பதில் சொல்றது இவங்க வேலை.

“இவங்க எல்லாம் என்னப்பா படிச்சுருபாங்க”?

“MBA, MSனு பெரிய பெரிய படிபெல்லாம் படிச்சி இருப்பாங்க.”

“முடியும்னு ஒரே வார்த்தைய திரும்ப திரும்ப சொல்றதுக்கு
எதுக்கு MBA படிக்கணும்?” –

அப்பாவின் கேள்வியில் நியாயம் இருந்தது.

“சரி இவங்க போய் பேசின உடனே client project கொடுத்துடுவானா?”

“அது எப்படி? இந்த மாதிரி பங்காளிக எல்லா கம்பெனிளையும்
இருப்பாங்க. 500 நாள்ல முடிக்க வேண்டிய வேலைய 60 நாள்ள
முடிச்சு தரோம், 50 நாள்ல முடிச்சு தரோம்னு பேரம் பேசுவாங்க.
இதுல யாரு குறைஞ்ச நாள சொல்றாங்களோ அவங்களுக்கு
ப்ராஜெக்ட் கிடைக்கும்”

“500 நாள்ல முடிக்க வேண்டிய வேலைய 50
நாள்ல எப்படி முடிக்க முடியும்? ராத்திரி பகலா வேலை பார்த்தாலும்
முடிக்க முடியாதே?”

“இங்க தான் நம்ம புத்திசாலித்தனத்த நீங்க
புரிஞ்சிக்கணும். 50 நாள்னு சொன்ன உடனே client சரின்னு சொல்லிடுவான்.

ஆனா அந்த 50 நாள்ல அவனுக்கு என்ன வேணும்னு அவனுக்கும்
தெரியாது, என்ன செய்யனும்னு நமக்கும் தெரியாது.
இருந்தாலும் 50 நாள் முடிஞ்ச பிறகு ப்ரோஜெக்ட்னு ஒன்ன நாங்க deliver பண்ணுவோம்.
அத பாத்துட்டு “ஐய்யோ நாங்க கேட்டது இதுல்ல,
எங்களுக்கு இது வேணும், அது வேணும்னு” புலம்ப ஆரம்பிப்பான்.

“அப்புறம்?” – அப்பா ஆர்வமானார்.

“இப்போ தான் நாங்க நம்பியார் மாதிரி கைய பிசஞ்சிகிட்டே
“இதுக்கு நாங்க CR raise பண்ணுவோம்”னு சொல்லுவோம்.

“CR-னா?”

“Change Request. இது வரைக்கும் நீ கொடுத்த பணத்துக்கு நாங்க
வேலை பார்த்துட்டோம்.
இனிமேல் எதாவது பண்ணனும்னா எக்ஸ்ட்ரா பணம் கொடுக்கணும்”னு
சொல்லுவோம்.
இப்படியே 50 நாள் வேலைய 500 நாள் ஆக்கிடுவோம்.”

அப்பாவின் முகத்தில் லேசான பயம் தெரிந்தது.

“இதுக்கு அவன் ஒத்துபானா?”

“ஒத்துகிட்டு தான் ஆகணும்.

முடி வெட்ட போய்ட்டு, பாதி வெட்டிட்டு வர முடியுமா?”

“சரி ப்ராஜெக்ட் உங்க கைல வந்த உடனே என்ன பண்ணுவீங்க?”

“முதல்ல ஒரு டீம் உருவாக்குவோம்.
இதுல ப்ராஜக்ட் மேனேஜர்னு ஒருத்தர் இருப்பாரு.
இவரது தான் பெரிய தலை.
ப்ராஜெக்ட் சக்சஸ் ஆனாலும், ஃபெயிலியர் ஆனாலும் இவரு தான் பொறுப்பு.”

“அப்போ இவருக்கு நீங்க எல்லாரும் பண்ற வேலை எல்லாம்
தெரியும்னு சொல்லு.”

“அதான் கிடையாது.

இவருக்கு நாங்க பண்ற எதுவும்யே தெரியாது.”

“அப்போ இவருக்கு என்னதான் வேலை?” –

அப்பா குழம்பினார்.

“நாங்க என்ன தப்பு பண்ணினாலும் இவர பார்த்து கைய நீட்டுவோம். எப்போ எவன் குழி பறிப்பானு டென்ஷன் ஆகி டயர்ட் ஆகி டென்ஷன்
ஆகுறது தான் இவரு வேலை.”

“பாவம்பா”

“ஆனா இவரு ரொம்ப நல்லவரு.
எங்களுக்கு எந்த பிரச்னை வந்தாலும் இவரு கிட்ட போய் சொல்லலாம்.”

“எல்லா பிரச்னையும் தீர்த்து வச்சிடுவார?”

“ஒரு பிரச்சனைய கூட தீர்க்க மாட்டாரு.
நாங்க என்ன சொன்னாலும் தலையாட்டிகிட்டே உன்னோட பிரச்னை
எனக்கு புரியுதுனு சொல்றது மட்டும் தான் இவரோட வேலை.”

“நான் உன்னோட அம்மா கிட்ட பண்றத மாதிரி?!”

“இவருக்கு கீழ டெக் லீட், மோடுல் லீட், டெவலப்பர், டெஸ்டர்னு
நிறைய அடி பொடிங்க இருப்பாங்க.”

“இத்தனை பேரு இருந்து, எல்லாரும் ஒழுங்கா வேலை செஞ்சா
வேலை ஈஸியா முடிஞ்சிடுமே?”

“வேலை செஞ்சா தானே?
நான் கடைசியா சொன்னேன் பாருங்க…
டெவலப்பர், டெஸ்டர்னு, அவங்க மட்டும் தான் எல்லா வேலையும் செய்வாங்க. அதுலையும் இந்த டெவலப்பர்,வேலைக்கு சேரும் போதே “இந்த குடும்பத்தோட மானம், மரியாதை உன்கிட்ட தான் இருக்குனு”
சொல்லி, நெத்தில திருநீறு பூசி அனுப்பி வச்ச என்னைய மாதிரி
தமிழ் பசங்க தான் அதிகம் இருப்பாங்க.”

“அந்த டெஸ்டர்னு எதோ சொன்னியே?
அவங்களுக்கு என்னப்பா வேலை?”

“இந்த டெவலப்பர் பண்ற வேலைல குறை கண்டு பிடிக்கறது
இவனோட வேலை.

புடிக்காத மருமக கை பட்டா குத்தம்,
கால் பட்டா குத்தம் இங்குறது மாதிரி.”

“ஒருத்தன் பண்ற வேலைல குறை கண்டு பிடிகுறதுக்கு சம்பளமா?
புதுசா தான் இருக்கு. சரி இவங்களாவது வேலை செய்யுராங்களா.
சொன்ன தேதிக்கு வேலைய முடிச்சு கொடுத்துடுவீங்கள்ள?”

“அது எப்படி..? சொன்ன தேதிக்கு ப்ராஜக்டை முடிச்சி கொடுத்தா,
அந்தக் குற்ற உணர்ச்சி எங்க வாழ்கை முழுவதும் உறுத்திக்கிட்டு
இருக்கும். நிறைய பேரு அந்த அவமானத்துக்கு பதிலா தற்கொலை
செய்துக்கலாம்னு சொல்லுவாங்க”

“கிளையன்ட் சும்மாவா விடுவான்?

ஏன் லேட்னு கேள்வி கேக்க மாட்டான்?”

“கேக்கத்தான் செய்வான். இது வரைக்கும் டிமுக்குள்ளையே
காலை வாரி விட்டுக்கிட்டு இருந்த நாங்க எல்லாரும் சேர்ந்து அவன் காலை வார ஆரம்பிப்போம்.”

“எப்படி?”

“நீ கொடுத்த கம்ப்யூட்டர்-ல ஒரே தூசியா இருந்துச்சு.
அன்னைக்கு டீம் மீட்டிங்ல வச்சி நீ இருமின,
உன்னோட ஹேர் ஸ்டைல் எனக்கு புடிகலை.”
இப்படி எதாவது சொல்லி அவன குழப்புவோம்.
அவனும் சரி சனியன எடுத்து தோள்ல போட்டாச்சு,
இன்னும் கொஞ்ச நாள் தூங்கிட்டு போகட்டும்னு விட்டுருவான்”.

“சரி முன்ன பின்ன ஆனாலும் முடிச்சி கொடுத்துட்டு கைய
கழுவிட்டு வந்துடுவீங்க அப்படித்தான?”

“அப்படி பண்ணினா, நம்ம நாட்டுல பாதி பேரு வேலை இல்லாம
தான் இருக்கணும்.”

“அப்புறம்?”

“ப்ராஜக்டை முடிய போற சமயத்துல நாங்க எதோ பயங்கரமான
ஒன்ன பண்ணி இருக்குறமாதிரியும், அவனால அத புரிஞ்சிக்க
கூட முடியாதுங்கற மாதிரியும் நடிக்க ஆரம்பிப்போம்.”

“அப்புறம்?”

“அவனே பயந்து போய்,
“எங்கள தனியா விட்டுடாதீங்க. உங்க டீம்-ல ஒரு ஒன்னு, ரெண்டு
பேர உங்க ப்ரொஜெக்ட பார்த்துக்க சொல்லுங்கன்னு”

புது பொண்ணு மாதிரி புலம்ப ஆரம்பிச்சிடுவாங்க.”
இதுக்கு பேரு “Maintenance and Support”.
இந்த வேலை வருஷ கணக்கா போகும்.
“ப்ராஜக்ட் அப்படிங்கறது ஒரு பொண்ண கல்யாணம் பண்ணி வீட்டுக்கு
கூட்டிட்டு வர்றது மாதிரி.

தாலி கட்டினா மட்டும் போதாது, வருஷ கணக்கா நிறைய செலவு செஞ்சு பராமரிக்க வேண்டிய விசயம்னு” இப்போ தான் கிளைன்டுக்கு
புரிய ஆரம்பிக்கும்.

“எனக்கும் எல்லாம் புரிஞ்சிடுப்பா.”

-Courtesy : Paddy

1. உங்கள் மானிட்டரில் முக்கியமான ஏதேனும் ஒரு ஃபைலையோ, கோடையோ (code)
திறந்து வைத்துவிட்டு ஏதோ யோசிப்பது போல அதையே பார்த்துக் கொண்டிருங்கள்.
பார்ப்பவர்கள் நீங்கள் பிஸியாக இருப்பதாக நினைத்துக் கொள்வார்கள்.

2. அடிக்கடி நெற்றியை சொறிந்து கொள்ளவும். அவ்வப்போது பற்களைக் கடித்துக்
கொள்ளவும். ஏதாவது ரெண்டு வார்த்தை டைப் செய்துவிட்டு யோசிப்பது போல் பாவ்லா
காட்டவும்.

3. கம்ப்யூட்டர் மவுஸை உபயோகிக்காமல் கீ போர்டு ஷார்ட் கட் கீ-க்களை
உபயோகித்தால் பிஸியாக, வேகமாக வேலை செய்வது போலத் தோன்றும்.

4. அடிக்கடி கம்ப்யூட்டரை முறைத்து அல்லது வெறித்துப் பார்க்கவும். கூடவே
நகத்தையும் கடித்து வையுங்கள்.

5. சீட்டில் சாய்ந்து உட்காராமல் முன்னால் இழுத்து விட்டு சில நிமிடங்களுக்கு சீட்
நுனியில் உட்கார்ந்து டைப் அடிக்கவும்.

6. அவ்வப்போது பேப்பர் ஃபைல்களை கலைத்துவிட்டு பெருமூச்சு விடுங்கள். நீங்கள்
எதையோ தேடுவதாக நினைத்துக் கொள்வார்கள். கடைசியில் ஏதாவது ஒரு பேப்பரை
எடுத்து சிரித்தபடியே “எஸ்….” என்றோ அல்லது “சக்சஸ்” என்றோ சொல்லுங்கள்.

7. எங்காவது எழுந்து போகும்போது மிக வேகமாக நடந்து போங்கள். ஏதோ முக்கியமான
விஷயத்துக்காகப் போகிறீர்கள் என மற்றவர்கள் நினைத்துக் கொள்வார்கள்.

8. கைகளைப் பிசைந்து கொள்ளுங்கள், கைவிரல்களில் சொடக்கு எடுத்து விடுங்கள்.
அவ்வப்போது டென்ஷனாக டேபிளில் ஒரு தட்டு தட்டுங்கள்.

9.. உங்கள் மானிட்டரின் அருகில் எப்போதும் ஒரு நோட்டுப் புத்தகத்தையும்
பேனாவையும் திறந்தே வையுங்கள். அதில் ஏதாவது ஒன்றிரண்டு வார்த்தைகளையும்,
நம்பர்களையும் கிறுக்கிக் கொண்டிருங்கள்.

10. எங்கே போனாலும் கையில் ஒரு நோட்டுப் புத்தகத்தை எடுத்துச் செல்லுங்கள்.
நீங்கள் முக்கியமான மீட்டிங்குக்கோ, விவாதத்துக்கோ குறிப்பு எடுக்கச்
செல்கிறீர்கள் என நினைப்பார்கள்.

11. ஆபீஸில் நடந்து செல்கையில் எதிர்படுபவர்கள் சொல்லும் ஹாய், ஹலோவுக்கு
பதில் சொல்லாமல் கடந்து செல்லுங்கள், பிறகு பிஸியாக இருந்தேன், ஸாரி என்று
சொல்லிக்கொள்ளலாம்.

12. சரியாக காபி வரும் நேரத்தில் எங்காவது எழுந்து போய் விடுங்கள். கொஞ்ச
நேரம் கழித்து வந்து ஹவுஸ் கீப்பிங்கில் காபி கேளுங்கள். மீட்டிங்
போயிருந்தேன் என்று புருடா விடுங்கள்.

13. உங்கள் டெஸ்க்டாப்பில் நான்கைந்து அப்ளிகேஷன்களையோ, பைல்களையோ திறந்து
வையுங்கள். அவ்வப்போது அவற்றை ஓபன் செய்வது, குளோஸ் செய்வது,
மாற்றிக்கொண்டிருப்பது என ஏதாவது செய்து கொண்டேயிருங்கள்.

14. செல்போனை வைப்ரேட்டரில் / சைலண்டில் போட்டு விட்டு யாரிடமோ போன் பேசுவது
போல பேசிக்கொண்டிருங்கள். சீரியஸாக முகத்தை வைத்துக்கொண்டு குறுக்கும்
நெடுக்கும் நடங்கள்.

15. கான்ஃபரன்ஸ் ஹால் ஃப்ரீயாக இருந்தால் (உங்களைப் போலவே வெட்டியாக
இருக்கும்) உங்கள் டீம் மெம்பர்களை கூட்டிப்போய் ஏதாவது டிஸ்கஸ் செய்யுங்கள்.
போர்டில் ஏதாவது மார்க்கரால் சார்ட் படம் போட்டு விட்டு வாருங்கள்.

16. முதலில் வரும் காபியைக்குடிக்காதீர்கள். அப்படியே ஆற விட்டுவிடுங்கள்.
மறுபடியும் கேட்டு வாங்கிக்கொள்ளலாம். கொஞ்சம் பிஸியாக இருந்ததால் காபி
குடிக்க முடியவில்லை என (மற்றவர் காதில்) விழும்படி சொல்லுங்கள்.

17. (வீட்டில் ஏதும் வேலை இல்லையென்றால்) ஆபீஸிலேயே டியூட்டி நேரம் தாண்டி
கொஞ்ச நேரம் ஸ்ட்ரெட்ச் செய்து இருந்து விட்டுப்போங்கள். ஆனால் அந்த அகால
நேரத்தில் பெருந்தலைகள் யார் கண்ணிலாவது பட வேண்டியது ரொம்ப முக்கியம்.

18. இதையெல்லாம் மீறி உண்மையாகவே ஏதாவது நல்ல விஷயம் செய்தீர்கள் என்றால் அதை
மற்றவர்களிடம் சந்தோஷமாக அறிவியுங்கள். நம் பெருமையை நாமே பேசாவிட்டால்
நமக்காக யார் பேசுவார்கள்?

Courtesy:

Paddy

Last night you and your best friend had a fight.

You decide not to talk to her the next day.

She smiles at you.

You grind your teeth at her.

She tells her friends nice things about you.

You spread bad rumors about her.

She tries to come and talk to you.

But you push her aside.

She thinks you are a great friend.

You think she is a terrible friend.

She writes nice notes to you, telling you about the best times you shared together. You write about all the bad times you can remember experiencing together.

Deep down you know she’s sorry.

But all you have is hate.

The next day you find a note. It reads:

Dear ————-,

I tried to tell you yesterday, but you didn’t let me speak,

I tried to tell you good things,but you were afraid to hear them.

I tried to smile at you, to take away the hate.

But now it’s time to tell you, even though it’s a bit late. That i am dying.

I have a bad condition and it is getting worse. I’m sorry to
have to tell you that i won’t be able to see you today. I wrote
this to you today in the hospital.

My time is up.

I’m sorry i should have told you sooner.

I’m really sorry about our argument,you are such a great friend.
I promise i shall watch over you,

Lots of love

————-

You run to the hospital to tell her you are sorry,

But only her mum is left.

Her hand clasped over her face.

And she was crying. Down on her knees she prays, for her daughter to come back.

You are too late.

You wish you told her sorry sooner and got to say goodbye.

All friends have their ups and downs, and sometimes you need to say sorry… Don’t wait for the other person to do it first.

Because you never know what could happen.

– Courtesy

Siva who forwarded this mail to me.

When I lost faith, you believed in me.
When I stumbled, you were right there.
For every act of love youve done, I owe you one.

There were hard times.
I know I survived just because you stayed by my side

With all I have, with all I am, I promise you all my life.

Whenever the road is too long,
Whenever the wind is too strong,
Wherever this journey may lead to,
I will be there for you.

Through sorrow,
On the darkest night,
When theres heartache deep down inside,
Just like a prayer,
You will be there,

And I promise you all my life.

– Jessica Andrews